دوشنبه ۴ تير ۱۴۹۷ ۱۴:۵۴

تازه های انکولوژی

کشف هدف درمانی جدید برای توقف رشد سرطان

در مجموع محققان بر این باورند که افزایش بیان Munc۱۳-۴ همراه با سطح افزایش یافته کلسیم، باعث افزایش ارتشاح اگزوزم ها از سلول های سرطانی شده و در نتیجه Munc۱۳-۴ می تواند یک هدف بالقوه درمانی می باشد.


 

June ۲۱, ۲۰۸

Rockefeller University Press

 

طبق مطالعات محققان دانشگاه ویسکونسین، پروتئینی تحت عنوان Munc۱۳-۴ به سلول های سرطانی کمک می کند که تعداد زیادی اگزوزوم تولید نمایند. اگزوزوم ها ساختار های کوچکی حاوی پروتئین و RNA هستند که باعث تنظیم پیشروی تومور می شوند. مطالعه منتشر شده در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۸ در مجله the Journal of cell Biology می تواند زمینه درمان های تازه جهت توقف رشد تومور و متاستاز آن را از طریق توقف تولید اگزوزوم ها فراهم سازد.

سلول های سرطانی تعداد بالایی از اگزوزومها را تولید کرده که باعث پیشروی تومور از مسیرهای مختلف خواهد شد. این اگزوزوم ها باعث انتقال انکوژن های مسبب سرطان به سلول های مجاور خواهد شد که در نتیجه منجر به پرولیفراسیون آن ها می گردد. در واقع حاوی پروتئینهایی می باشند که سلول های سرطانی را مجددا سازماندهی کرده و اجازه انتشار به بافت های دیگر را می دهد. به علاوه می توانند حاوی سیگنال هایی باشند که توانایی بدن را در ایجاد واکنش ایمنی علیه سلول های تومورال مختل سازد.

یک گروه تحقیقاتی به سرپرستی توماس مارتین (Thomas Martin) در دانشگاه ویسکونسین اینگونه دریافتند که کلسیم می تواند ترشح اگزوزوم ها توسط سلول های سرطانی سینه را تنظیم نماید. لازم به ذکر است که کلسیم در سلول های سرطانی افزایش می یابد. آزادسازی اگزوزوم ها، به یک پروتئین باند شونده به کلسیم تحت عنوان Munc۱۳-۴ وابسته است. حذف این پروتئین و یا جایگزینی آن با یک نوع جهش یافته که توانایی اتصال به کلسیم را ندارد، می تواند مانع از آزادسازی اگزوزوم ها توسط سلول های سرطان پستان در پاسخ به کلسیم گردد. سطح Munc۱۳-۴ اغلب در سرطان سینه، پانکراس و تومور ریه افزایش می یابد. مارتین و همکارانش دریافتند که سلول های سرطانی ریه و پانکراس، سطح Munc۱۳-۴ خود را افزایش داده و مقادیر بیشتری از اگزوزوم را ترشح می کنند و به این ترتیب تهاجمی تر خواهند شد.

دکتر مسنجر و همکارانش دریافتند که Munc۱۳-۴ با پروتئین دیگری تحت عنوان Rab۱۱ کار می کنند و باعث شکل گیری اجسام مولتی وزیکولار شده که توانایی اتصال به غشای پلاسمایی و آزادسازی اگزوزم ها را دارند.

اگزوزم های آزاد شده توسط سلول های سرطانی آنزیمی تحت عنوان MT۱-MMP ترشح می نماید که باعث تخریب ماتریکس خارج سلولی احاطه کننده سلول های سرطانی می شود. این فرآیند به سلول های سرطانی کمک می نماید که در بدن پراکنده شده و باعث ایجاد متاستاز ثانویه گردد.

هنگامی که مارتین و همکارانش Munc۱۳-۴ را تخریب کردند، ترشح MT۱-MMP حاوی اگزوزوم از سلول سرطان سینه کاهش یافته و در نتیجه توانایی سلول ها در تخریب ماتریکس خارج سلولی کاهش یافت.

در مجموع محققان بر این باورند که افزایش بیان Munc۱۳-۴ همراه با سطح افزایش یافته کلسیم، باعث افزایش ارتشاح اگزوزم ها از سلول های سرطانی شده و در نتیجه Munc۱۳-۴ می تواند یک هدف بالقوه درمانی می باشد.

اطلاعات بیشتر:

Messenger et al., ۲۰۱۸. J. Cell Biol. DOI: ۱۰.۱۰۸۳/jcb.۲۰۱۷۱

کلیه حقوق مادی و معنوی متعلق به  نشریه تازه های تندرستی می باشد.