پسندیدم : ۱۱۶

جمعه ۲۳ شهريور ۱۴۹۷ ۱۲:۴۴

تازه های بیماری های داخلی

ترکیب درمانی جدید سلول های بنیادی پره لوسمی را مورد هدف قرار می دهد




 

September 12, 2018,

 CU Anschutz Medical Campus

 

سلول های خونی توسط سلول های بنیادی خونساز در مغز استخوان ساخته می شوند. در صورتی که این سلول ها در مسیر تکامل خود دچار موتاسیون گردند، تخریب شده و نوعی از پره لوسمی تحت عنوان سندروم میلودیسپلاستیک را ایجاد می نمایند. این بیماری مزمن علائمی از جمله آنمی ایجاد می کند. در مراحل اولیه سندروم میلودیسپلاستیک می تواند با درمان های حمایتی درمان گردد. اما در 3/1 موارد این بیماری پیشرفت کرده و تبدیل به لوسمی حاد میلوئیدی می گردد.

درمان قطعی و عالی برای MDSوجود ندارد. استراتژی های موجود شامل کموتراپی، که در برابر کنسرهای سلول های بنیادی موثر نمی باشد، و پیوند مغز استخوان، که علاوه بر عوارض جدی و مدت طولانی بستری برای اکثر موارد MDS بویژه بیماران مسن موثر نمی باشد، است. مطالعات انجام شده در دانشگاه کلورادو که در Nature Communications منتشر گردید با هدف القای MDS و AML در سلول های بنیادی انجام گرفت. این مطالعه نشان داد که سلول های بنیادی MDS به طور قابل توجهی مصرف انرژی و تولید پروتئین را در خود افزایش می دهند. این یافته ها نشان می دهد که دارویی که این پروسه را مورد هدف قرار دهد می تواند منجر به مرگ سلول های بنیادی MDS گردد. این درحالی است که سلول های بنیادی خونی سالم تحت تاثیر نمیگیرند.

درمان های حال حاضر برای سلول های بنیادی بدخیم هدفمند طراحی نشده اند.

داستان با پروتئینی موسوم به CD123 آغاز می گردد. مطالعات قبلی نشان می دهد که سلول های بنیادی AML با CD123 پوشانده می شوند. CD123 ممکن است در بیماران با MDS نیز قابل شناسایی باشد و به این ترتیب سلول های بنیادی MDS را از سلول های نرمال متمایز سازد. سلول های با CD123 دارای خواص ویژه ای هستند.

ژن ها به ندرت به تنهایی عمل می کنند، بلکه اکثرا به عنوان عضوی از مسیر هستند که به این ترتیب عملکرد بزرگتری خواهند داشت. با تمرکز روی سطوح مسیرها به جای ژنها، محققان از روشی تحت عنوان آنالیز gene set enrichment جهت دسته بندی تغییرات ژنتیکی مشاهده شده در سلول های CD123+ با کمک عملکرد آن ها استفاده کردند.

بزرگ ترین مسیر در سلول های CD123+ به واسطه عملکرد ریبوزوم ها می باشد. ریبوزوم ها به ساخت پروتئین می پردازند و تغییرات ژنتیکی در سلول های CD123+ به این معناست که ریبوزوم های موجود در این سلول ها به میزانی بیش از حد معمول به ساخت پروتئین می پردازند. جالب توجه است که این سلول های بنیادی پره لوسمی بدون ساخت سلول های بیشتر به ساخت مقادیر بیشتری پروتئین می پردازند. اهمیت این موضوع در این است که کموتراپی برای از بین بردن سلول هایی که به سرعت تقسیم می شوند طراحی شده است. این سلول های بنیادی پره لوسمی CD123+ با سرعت زیادی تقسیم نمی شوند در نتیجه به شیمی درمانی مقاوم هستند.

مسیر دیگری که در سلول های CD123+ تشدید یافته است وابسته به مقادیر زیادی انرژی می باشد. در سلول ها، میتوکندری ها با کمک پروسه ای به نام فسفریلاسیون اکسیداتیو به ساخت ATP می پردازند. این مولکول از اجزای اصلی انرژی سلولی محسوب می گردد. با افزایش فسفریلاسیون اکسیداتیو میزان ATP بیشتری تولید میشود که این حالت در سلول های CD123+ وجود دارد. برخلاف سلول های CD123+، مسیر افزاینده تولید پروتئین می تواند به طور مستقیم تحت تاثیر دارو واقع شود. Omacetaxine mepesuccinate، یک مهارکننده سنتز پروتئین می باشد و جهت درمان CLL تاییدیه FDA دارد. با درمان سلول های CD123+ با کمک این ترکیب، تولید پروتئین بلوک شده و در نتیجه سلول می میرد. مزایای استفاده از Omacetaxine در CML نیز مشاهده شده است.

در درجه دوم مسیر فسفریلاسیون اکسیداتیو مورد هدف قرار می گیرد. داروهایی جهت توقف این فرآیند وجود دارند. یکی از آن ها Venetoclax می باشد. این دارو فسفریلاسیون اکسیداتیو را متوقف ساخته و منجر به مرگ اکثر سلول های بنیادی CD123+ می گردد.

ترکیب درمانی Omacetaxine و Venetoclax با قدرت زیادی علیه سلول های بنیادی CD123+ مبارزه می نماید. از آن جا که این خاصیت های مذکور تنها در سلول های پره لوسمیک وجود دارد در نتیجه سلول های سالم مورد هدف قرار نمی گیرند.  هر دوی این دارو ها دارای تاییدیه FDA می باشند.

امید است این ترکیب دارویی به طور موثری در درمان MDS مورد استفاده قرار گیرد.

اطلاعات بیشتر:

DOI: 10. 1038/ S41467- 018- 05984- X

 تهیه کننده خبر: دکتر سهیلا کیان پورراد


کلمات کلیدی : پره لوسمی، MDS، CD123، فسفریلاسیون اکسیداتیو

نسخه چاپی

نظر خود را ثبت کنید

حامیان مجله