پسندیدم : ۷۸

يکشنبه ۲۷ تير ۱۴۰۰ ۲۰:۲۰

چگونه سندروم گیلن باره تشخیص داده می شود؟




در ابتدا تشخیص سندروم گیلن باره ( GBS) دشوار است. این به این دلیل است که علائم بسیار شبیه سایر اختلالات عصبی یا شرایطی است که بر سیستم عصبی محیطی تأثیر می گذارند، از جمله  بیماری های دیگری مانند بوتولیسم، مننژیت یا مسمومیت  با فلزات سنگین.

مسمومیت با فلزات سنگین ممکن است در اثر موادی مانند سرب ، جیوه و آرسنیک ایجاد شوند که تظاهراتی مانند گیلن باره می دهند.

آزمایشات زیر برای کمک به تأیید تشخیص بیماری گیلن باره استفاده می شوند:

. گرفتن مایع نخاعی ( LP)

یکی از روش های مهم تشخیص بیماری گیلن باره، گرفتن مایع نخاعی است. لازم به ذکر است اگر این روش با دستور پزشک متخصص انجام شود عارضه جدی به دنبال نخواهد داشت. این ما یع، مایع مغزی نخاعی ( CSF) نامیده می شود. سپس مایع مغزی نخاعی، آزمایش می شود تا سطح پروتئین و سلول ها بررسی شوند. در افراد مبتلا به گیلن باره، معمولاً در مایع مغزی نخاعی، سطح پروتئین بالاتر از حد طبیعی است و سلول های سفید طبیعی هستند.

. آزمایشات هدایت عصبی (NCV)

ممکن است از مطالعات هدایت عصب برای بررسی میزان پاسخ عصب و عضلات به پالس های کوچک الکتریکی استفاده شود.

. الکترومیوگرافی (EMG)

الکترومیوگرافی تست عملکرد عصبی است. در این روش، فعالیت الکتریکی اعصاب و عضلات بررسی می شوند. با این دستگاه، پزشک متخصص متوجه می شود آیا ضعف عضلانی بیمار ناشی از آسیب عصبی یا آسیب عضلانی است.


منبع : خبرگزاری تازه های تندرستی


کلمات کلیدی : تشخیص گیلن باره. GBS.

نسخه چاپی

نظر خود را ثبت کنید

حامیان مجله