پسندیدم : ۷۶

سه شنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۰ ۱۰:۱۳

درمان بیماری پارکینسون




نکته اول : بیماری پارکینسون در مراحل اولیه نیاز به درمان دارویی ندارد.

نکته دوم : درمان اصلی بیماری پارکینسون، لوودوپا (ال-دوپا) است که به ویژه برای کندی حرکتی (هیپوکینزی) بسیار مفید است.

داروی سینمت (sinemet)، مادوپار، نوراستور ترکیب ال دوپا با کربی دوپا هستند. بهترین زمان مصرف این داروها، یک ساعت قبل از غذا خوردن است.

سلژیلین (Selegiline HCL) ، یکی دیگر از داروهای پارکینسون است که ممکن است نوسان­ های خفیف on-off را کاهش دهد. راساژیلین (Rasagiline)، مهارکننده انتخابی و برگشت­ ناپذیر MAO-B است که قویتر از سلژیلین است و به خوبی تحمل می­ شود

آگونیست های دوپامین    

آگونیست­ های قدیمی، مشتقات ارگو بودند مثل بروموکریپتین، که اثرات کمتری از لوودوپا داشتند ولی احتمال پیدایش دیس کینزی نیز کمتر بود.

آگونیست­ های جدید، مشتقات ارگو نیستند و به نظر می­رسد به اندازه آگونیست­ های قدیمی موثر هستند و همچنین اثرات جانبی آنها را ندارند. پرامی­پکسول (Pramipexole) و روپی­نیرول (Ropinirole) از این دسته داروها محسوب می ­شوند. از عوارض این داروها، حمله غیرقابل مقاومت خواب­ آلودگی  و رفتارهایی غیرعادی مثل قمار بازی و فعالیت جنسی زیاد را می ­توان نام برد.

آپومورفین هیدروکلراید(Apomorphine)، یک آگونیست غیرانتخابی گیرنده دوپامین است که از این دارو، در مراحل پیشرفته بیماری و یا در حملات شدید آکینزی می­توان استفاده نمود.

داروهای آنتی کولینرژیک

داروهای آنتی کولینرژیک موسکارینی، روی لرزش در پارکینسون (ترمور) و سفتی اندام (رژیدیتی) بیشتر از هیپوکینزی اثر می­ کنند، اما به طور کلی نسبت به داروهای دوپامینرژیک، تاثیر کمتری دارند.

تری هگزی­فندیل و بنزتروپین از مهم ­ترین داروهای آنتی ­کولینرژیک محسوب می ­شوند. درمان را با دوز پایین شروع می­ کنیم سپس به آهستگی دوز دارو را افزایش می ­دهیم. لازم به ذکر است این داروها دارای عوارض خشکی دهان، یبوست، احتباس ادراری، اختلال در تطابق چشم­ها، توهم و کنفوزیون هستند لذا در افراد مسن مصرف آنها توصیه نمی­ شود.

آمانتادین

در پارکینسون خفیف و یا در شروع بیماری پارکینسون، می ­توان آمانتادین  را به تنهایی یا همراه داروهای دیگر آنتی­ کولینرژیک تجویز نمود. علیرغم اینکه آمانتادین همه ویژگی ­های پارکینسون را بهبود می­ بخشد ولی مکانیسم اثر آن هنوز به دقت مشخص نشده است. آمانتادین در کاهش خستگی و دیس­کینزی نیز موثر است.

جراحی

تالاموتومی و یا پالیدوتومی در پارکینسونیسم نیز بعضاً مفید است.

تحریک عمقی مغز در هسته گلوبوس پالیدوس و یا هسته تحت تالاموس، نیز در موارد ذیل کاربرد دارد :

  • افرادی که از نظر شناختی مشکلی ندارند.
  • بیماران با همکاری مناسب
  • بیمارانی که قبلاً به خوبی به درمان دارویی پاسخ داده­اند اما الان پاسخ­های خاموش (Off) زیاد دارند.

 

توجه : درمان علامتی برخی اختلالات همراه در بیماران به شکل زیر است:

  • برای خواب بیش از حد در روز؛ مودافینیل (Modafinil،
  • برای اختلالات رفتاری در خواب REM؛ از کلونازپام،
  • و برای مثانه بیش فعال؛ با علامن تکرر ادرار از اکسی­بوتنین (Oxybutenin) و یا تولترودین (Tolterodine) استفاده می­ کنیم.

     

     

    به یاد داشته باشید، حرکات اضافی ( دیس­کینزی)  در مواقعی که دوز داروهای دوپامینی به بالاترین میزان می­ رسد، دیده می ­شود و معمولاً به صورت حرکات اضافی در اهان و چانه "کره فرم" است. این حرکات اضافی وقتی خفیف هستند مشکل ساز نیستند، ولی وقتی شدید می­ شوند باعث زمین­گیر شدن بیمار خواهند شد.

    استفاده از دستگاه “Duodopa” که می­ تواند داروی لوودوپا– کربی­دوپا را به صورت آهسته و مداوم داخل روده تزریق کند، می ­تواند نقش بسزایی در کاهش "Off" و افزایش زمان "On" بدون رخداد دیس­کینزی در بیماری پارکینسون داشته باشد. (شکل 1)

     

 

  • شکل 1: دستگاه دودوپا نقش مهمی در کاهش پدیده  on-off در بیماران پارکینسونی دارد.

     

    تغییرات رفتاری در بیمارانی که لوودوپا مصرف می­ کنند نیز گزارش شده است. از جمله اینکه، بیماران تمایل دارند که اشیاء داخل خانه را مدام جمع و سپس پهن کنند! در مصرف­کنندگان مزمن آمفتامین نیز این حالت دیده می ­شود.

    پر شهوتی (هیپرسکچوالیتی)  نیز بعضاً در افرادی که از لوودوپا استفاده می­ کنند، دیده می­ شود. اگر چه این علائم در مصرف داروهای آگونیست دوپا بیشتر است.

    توجه : از آنجا که آگونیست­ های دوپامین، نسبتاً طولانی اثر هستند، و به نسبت لوودوپا، کمتر دیس­کینزی ایجاد می­ کنند، به این علت، خیلی از پزشکان به عنوان خط اولیه درمانی، ازاین دسته داروها استفاده می­ کنند.

  • از داروهای آگونیست دوپامین می ­توان از Rotigotine که به صورتPatch پوستی است و روی پوست استفاده می ­شود، نام برد.(شکل 2)

     

    شکل 2: Rotigotine که به صورتPatch پوستی در بیمار پارکینسون استفاده می ­شود.

     

     

    داروی دیگری که به صورت زیرجلدی استفاده می ­شود، آپومورفین می ­باشد. استفاده از آپومورفین، بالاخص در کاهش پدیده "Off" و دیس­کینزی بسیار مفید است.

    کاربرد 10CoQ، که آنتی­اکسیدان است در مطالعات اولیه مطرح شده است ولی در مطالعات بزرگ بعدی تاثیر آن زیر سوال رفته است!

     


 

منبع: اقتباس از کتاب " نکات طلایی نورولوژی " آقای دکتر سعید شاه بیگی



 

 


کلمات کلیدی : پارکینسون، ال دوپا، مادوپار، سینمت، نوروستور، آپومورفین

نسخه چاپی
  • بهنوش فراهانی

    بسیار علی و مفید

    يکشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۰ ۱۶:۴۷
  • بهنوش فراهانی

    بسیار علی و مفید

    يکشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۰ ۱۶:۴۷
  • یاورکشاورز

    خیلی عالی بود خواهشآ درمورد عمل جراحی کاشت الکترود دربیماران پارکینسون بیشترتوضیح دهید وبهترین کاندیدها دراین جراحی‌ چه کسانی هستند من که ۱۰سال است پارکینسون دارم میتونم جراحی کنم ودرایران جراحی چطور است

    چهارشنبه ۱۷ شهريور ۱۴۰۰ ۰۲:۰۳
  • یاورکشاورز

    عالی‌ بود

    چهارشنبه ۱۷ شهريور ۱۴۰۰ ۰۲:۱۴

نظر خود را ثبت کنید

حامیان مجله