پسندیدم : ۲۰۴

شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰ ۱۱:۰۷

رقیق کننده خون چیست؟




رقیق کننده های خون داروهایی هستند که از لخته شدن خون جلوگیری می کنند. به آنها ضد انعقاد نیز می گویند. "انعقاد" به معنای "لخته شدن" است.

لخته های خون می توانند جریان خون به قلب یا مغز را مسدود کنند. کمبود جریان خون در این اندام ها می تواند باعث حمله قلبی یا سکته شود.

داشتن کلسترول بالا خطر حمله قلبی یا سکته مغزی را به دلیل لخته شدن خون افزایش می دهد. مصرف رقیق کننده خون ممکن است به کاهش این خطر کمک کند. این داروها عمدتاً برای جلوگیری از لخته شدن خون در افرادی که دارای ریتم غیرطبیعی قلب هستند، به نام فیبریلاسیون دهلیزی استفاده می شود.

وارفارین (کومادین) و هپارین رقیق کننده های خون قدیمی تر هستند. پنج رقیق کننده خون جدید نیز موجود است:

apixaban (Eliquis)

betrixaban (Bevyxxa, Portola)

dabigatran (Pradaxa)

edoxaban (Savaysa)

rivaroxaban (Xarelto)

رقیق کننده های خون چگونه کار می کنند؟

رقیق کننده های خون در واقع خون را رقیق نمی کنند. در عوض از لخته شدن آن جلوگیری می کنند.

برای تولید پروتئین هایی به نام فاکتورهای انعقادی در کبد به ویتامین K نیاز دارید. فاکتورهای انعقادی خون شما را لخته می کند. رقیق‌کننده‌های خون قدیمی‌تر مانند کومادین از عملکرد صحیح ویتامین K جلوگیری می‌کند که میزان فاکتورهای لخته‌کننده خون را کاهش می‌دهد.

رقیق کننده های خون جدید مانند Eliquis و Xarelto متفاوت عمل می کنند - آنها فاکتور Xa را مسدود می کنند. بدن شما برای ساخت ترومبین، آنزیمی که به لخته شدن خون کمک می کند، به فاکتور Xa نیاز دارد.

آیا خطرات یا عوارض جانبی وجود دارد؟

از آنجایی که رقیق‌کننده‌های خون از لخته شدن خون جلوگیری می‌کنند، ممکن است باعث خونریزی بیشتر از حد معمول شوند. گاهی اوقات خونریزی می تواند شدید باشد. رقیق‌کننده‌های خون قدیمی‌تر بیشتر از داروهای جدید باعث خونریزی بیش از حد می‌شوند.

 

اگر هنگام مصرف داروهای رقیق کننده خون متوجه هر یک از این علائم شدید با پزشک خود تماس بگیرید:

کبودی های جدید بدون علت شناخته شده

خونریزی لثه

ادرار یا مدفوع قرمز یا قهوه ای تیره

دوره های قاعدگی سنگین تر از حد معمول

سرفه کردن یا استفراغ خون

ضعف یا سرگیجه

سردرد شدید یا معده درد

بریدگی که  در آن خونریزی را متوقف نمی شود .

رقیق کننده های خون نیز می توانند با برخی داروها تداخل داشته باشند. برخی داروها اثرات رقیق کننده های خون را افزایش داده و احتمال خونریزی را افزایش می دهند. سایر داروها رقیق کننده های خون را در پیشگیری از سکته کمتر موثر می کنند.

در صورت مصرف هر یک از این داروها، قبل از مصرف داروهای ضد انعقاد به پزشک خود اطلاع دهید:

آنتی بیوتیک هایی مانند سفالوسپورین ها، سیپروفلوکساسین (سیپرو)، اریترومایسین (اریگل، اری-تاب)، و ریفامپین (ریفادین)

داروهای ضد قارچ مانند فلوکونازول (Diflucan) و گریزئوفولوین (gris-PEG)

داروی ضد تشنج کاربامازپین (کارباترول، تگرتول)

داروی ضد تیروئید

قرص های ضد بارداری

داروهای شیمی درمانی مانند کپسیتابین

داروی کاهش دهنده کلسترول کلوفیبرات

داروی نقرس آلوپورینول (Aloprim، Zyloprim)

داروی تسکین سوزش سر دل سایمتیدین (Tagamet HB)

داروی ریتم قلب آمیودارون (نکسترون، پاسرون)

داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی آزاتیوپرین (آزاسان)

مسکن‌هایی مانند آسپرین، دیکلوفناک (ولتارن)، ایبوپروفن (ادویل، موترین) و ناپروکسن (Aleve)

همچنین اگر از داروهای بدون نسخه (OTC)، ویتامین ها یا مکمل های گیاهی استفاده می کنید، به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از این محصولات می توانند با رقیق کننده های خون نیز تداخل داشته باشند.

 

 


کلمات کلیدی : رقیق کننده های خون. لخته شدن. وارفارین.کومادین.هپارین

نسخه چاپی
  • درود دکتر گلم مثل همیشه بسیار عالی ومکفی بود سپاسگزارم موفق باشید.

    تشکر وقدر دانی از شما

    دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰ ۰۳:۰۴
  • علی احسانی فرد

    با سلام این مقاله واقعا برای اکثر افراد مفید هست با سپاس فراوان از سایت خوب تازه های تندرستی

    دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰ ۱۲:۴۲
  • مرضیه کرم الهی

    سلام در مورد خطرات و عوارض داروهای رقیق کننده مطالب بسیار خوب و عالی رو گذاشتید. با تشکر فراوان

    دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰ ۱۳:۰۳

نظر خود را ثبت کنید

حامیان مجله