پسندیدم : ۲۸

دوشنبه ۱ آذر ۱۴۰۰ ۰۸:۵۴

همه چیز در مورد آرتریت




آرتریت چیست؟

آرتریت التهاب مفاصل است. می تواند یک یا چند مفصل را تحت تاثیر قرار دهد. بیشتر از 100 نوع مختلف آرتریت، با علل و روش های مختلف درمان وجود دارد. 

شایع ترین نوع آرتریت،استئوآرتریت (OA) می باشد.

 سایر انواع رایج عبارتند از:

  • آرتریت روماتوئید (RA)
  • آرتریت پسوریاتیک (PSA)
  • نقرس

علائم آرتریت معمولاً با گذشت زمان ایجاد می شوند، اما ممکن است به طور ناگهانی نیز ظاهر شوند. سن معمول برای ابتلا به آرتریت روماتوئید (RA) بین 30 تا 50 سالگی است. با این حال، این بیماری می تواند کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جوانتر را تحت تاثیر قرار دهد.

استئوآرتریت (OA) معمولاً بعد از سن 50 یا 60 سالگی ایجاد می شود، اما مطالعاتی وجود دارد که شواهد رادیوگرافیک از استئوآرتریت در زنان 40 ساله را نشان می دهد. همچنین در افرادی که اضافه وزن دارند شیوع بیشتری دارد.


شایع ترین علائم از آرتریت، درد، سفتی و تورم  مفاصل، می باشد.علائم فرد ممکن است در صبح هنگام برخاستن از خواب یا در هنگام ایستادن پس از استراحت بدتر شود.

سایر علائم آرتروز عبارتند از :

  • قسمت های کوچکی از مفاصل، که گاهی پس از حرکت از بین می رود.
  • دشواری در خم و راست شدن مفصل
  • ضعف عضلانی اطراف مفصل
  • ناپایداری یا کمانش مفصل
  • رشد استخوان در انگشتان دست
  • احساس رنده شدن یا خراشیدن در زانوها

سایر علائم آرتریت روماتوئید عبارتند از :

  • سفتی مفصل در هنگام صبح  که می تواند 30 دقیقه یا بیشتر طول بکشد
  • بیش از یک مفصل آسیب دیده
  • در مفاصل کوچکتر مانند پا و دست شروع می شود
  • مفاصل یکسان در هر دو طرف بدن تحت تأثیر قرار می گیرند
  • خستگی
  • تب با درجه پایین
  • التهاب چشم و دهان
  • التهاب ماهیچه قلب و عروق خونی
  • تعداد گلبول های قرمز کم

چه چیزی باعث آرتریت می شود؟

عوامل دیگر آرتریت

  • ساییدگی و پارگی مفصل در اثر استفاده بیش از حد
  • سن (OA در بزرگسالان بالای 50 سال شایع تر است )
  • صدمات
  • چاقی
  • اختلالات خود ایمنی
  • ژن یا سابقه خانوادگی
  • ضعف عضلانی

آرتروز

ساییدگی و پارگی طبیعی باعث OA ، یکی از رایج ترین اشکال آرتریت می شود. عفونت یا آسیب به مفاصل می تواند این تجزیه طبیعی بافت غضروف را تشدید کند.

غضروف یک بافت همبند سفت اما انعطاف پذیر در مفاصل شماست. این مفاصل با جذب فشار و ضربه ایجاد شده در هنگام حرکت و ایجاد استرس بر مفاصل از آنها محافظت می کند. کاهش مقدار طبیعی این بافت غضروفی باعث ایجاد برخی از انواع آرتریت می شود.

خطر ابتلا به OA شما ممکن است همچنین در صورت داشتن سابقه خانوادگی، احتمال  این بیماری بیشتر می شود.

روماتیسم مفصلی

یکی دیگر از اشکال رایج آرتریت، RA ، یک اختلال خود ایمنی است . زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن شما به بافت های بدن حمله می کند و در نتیجه باعث التهاب مفاصل و همچنین سایر اندام های بدن می شود.

در مفاصل، این پاسخ التهابی بر سینوویوم تأثیر می‌گذارد، بافت نرمی در مفاصل مایعی تولید می‌کند که غضروف را تغذیه کرده و مفاصل را روان می کند و در نهایت هم استخوان و هم غضروف داخل مفصل را از بین می‌برد.

علت دقیق حملات سیستم ایمنی ناشناخته است. اما دانشمندان نشانگرهای ژنتیکی را کشف کرده اند که خطر ابتلا به RA را تا پنج برابر افزایش می دهد .

اگرمطمین نیستید که برای تشخیص آرتریت به چه کسی باید مراجعه کنید، مراجعه به پرشک و مراقبت های ا‌ولیه، اولین قدم خوب می باشد. آنها مایع اطراف، دما و رنگ قرمزی وهمچنین دامنه حرکتی مفصل را مورد بررسی قرارداده و درصورت نیاز،پزشک شما را به متخصص مربوطه ارجاع می دهد.

 آرتریت چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر مطمئن نیستید که برای تشخیص آرتریت به چه کسی مراجعه کنید، مراجعه به پزشک مراقبت های اولیه اولین قدم خوبی است. آنها انجام خواهد شد یک معاینه فیزیکی برای مایع اطراف مفاصل، گرم یا مفاصل قرمز را بررسی کنید، و ثبت دامنه حرکت در مفاصل. در صورت نیاز پزشک می تواند شما را به یک متخصص ارجاع دهد.

در صورت علائم شدید ابتدا به پزشک روماتولوژیست مراجعه کرده تا به تشخیصو درمان سریع تر بیماری کمک کند. 

ثبت سطح التهاب در خون و آسپیراسیون و تجزیه و تحلیل مایعات مفصلی، در صورت وجود، می تواند به پزشک در تشخیص نوع ارتریت کمک کند.

آزمایش‌های تشخیصی رایج شامل:

آزمایش‌های خونی که انواع خاصی از آنتی‌بادی‌ها مانند پپتید سیترولینه ضد حلقوی (CCP)، فاکتور روماتوئید (RF) و آنتی‌بادی ضد هسته‌ای (ANA) را بررسی می‌کنند نیز هستند.

پزشکان معمولا از اسکن های تصویربرداری مانند اشعه ایکس ، ام آر آی و سی تی اسکن برای ایجاد تصویری از استخوان ها و غضروف استفاده می کنند.

آرتریت چگونه درمان می شود؟

هدف اصلی درمان کاهش میزان درد و جلوگیری از آسیب بیشتر به مفاصل است. 

به طور کلی، درمان آرتروز شامل:

  • داروها و مکمل ها
  • فیزیوتراپی
  • کار درمانی
  • رژیم غذایی غنی از مواد مغذی
  • ورزش منظم
  • کاهش وزن ، در صورت نیاز
  • کمپرس گرما و سرد
  • وسایل کمکی حرکتی، مانند عصا یا واکر

بهبود عملکرد مفاصل فرد نیز مهم می باشد. پزشک ممکن است ترکیبی از روش های درمانی را برای دستیابی به بهترین نتایج تجویز کند.

داروها

تعدادی از انواع مختلف دارو برای درمان آرتریت:

  • ضد دردها از قبیل هیدروکدون (ویکودین) و یا استامینوفن (تیلنول)، برای مدیریت درد موثر هستند، اما برای کاهش التهاب است.
  • داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil) و سالیسیلات ها به مدیریت درد و التهاب کمک می کنند. سالیسیلات ها می توانند خون را رقیق کنند، بنابراین نباید آنها را با داروهای اضافی رقیق کننده خون استفاده کرد.
  • کرم های منتول یا کپسایسین این کرم ها از انتقال سیگنال های درد از مفاصل جلوگیری می کنند.
  • استروئیدها، مانند پردنیزون ، به کاهش التهاب کمک می کنند، اما باید با احتیاط و برای دوره های زمانی کوتاه استفاده شوند.
  • سرکوب کننده های ایمنی و بیولوژیک. داروهای سرکوب کننده ایمنی و بیولوژیک برای آرتریت التهابی متوسط ​​تا شدید مانند RA تجویز می شوند.

برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، کورتیکواستروئیدهای یا داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) تجویز می شود.

داروهای DMARD و بیولوژیک در دوره RA زودتر تجویز می شوند. متوترکسات در حال حاضر یک داروی خط اول برای درمان است.

همچنین داروهای بسیاری برای درمان OA بدون نسخه یا با نسخه موجود است.

مکمل

در حالی که شواهد بالینی و داده های ایمنی برای بسیاری از گیاهان و مکمل‌های موجود در بازار برای آرتریت وجود ندارد ،وجود چند مکمل مفید می باشد. به عنوان مثال، آووکادو و غیر صابونی سویا (ASU) ممکن است به علائم OA کمک کنند. مکمل های روغن ماهی و زردچوبه ممکن است به کاهش التهاب در RA کمک کنند .

با این حال، قبل از مصرف هر مکملی برای آرتریت حتما با پزشک مشورت کرده تا از بی خطر بودن و نداشتن تداخل آنها با داروهای مصرفی دیگر، اطمینان حاصل شود.

عمل جراحي

جراحی برای جایگزینی مفصل فرد با نوع  مصنوعی ممکن است یک گزینه باشد. این نوع جراحی معمولاً برای تعویض مفصل ران و زانو انجام می شود .

اگر آرتریت در انگشتان یا مچ دست  شدیدتر باشد ، پزشک ممکن است فیوژن مفصل را انجام دهد. در این روش، انتهای استخوان‌ها را به هم می‌پیوندد و مفصل را از بین برده و در نتیجه محل التهاب را از بین می رود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی شامل تمریناتی که به تقویت ماهیچه های اطراف مفصل آسیب دیده کمک می کند، جزء اصلی درمان آرتریت است.

فیزیوتراپیست برای فرد ا یک برنامه مراقبتی را توصیه می کند که شامل حرکت روزانه همراه با تمریناتی است که می توانید به تنهایی در خانه انجام شود. در مجموع، این ها می توانند به ایجاد قدرت، انعطاف پذیری و تعادل برای بهبود تحرک کمک کنند.

در صورت عدم درمان، علائم آرتریت  ممکن است بدترشده و بر زندگی روزمره فرد تأثیر بگذارد. در زیر برخی از عوارض احتمالی مرتبط با این بیماری آورده شده است:

  • کاهش تحرک با پیشرفت آرتریت، این می تواند در برنامه روزانه  اختلال ایجاد کرده و باعث کاهش فعالیت های مورد علاقه و معاشرت فرد با دیگران شود.
  • افزایش وزن احتمالی این به کاهش حرکات و همچنین ناراحتی که فردرا از ورزش باز می دارد نسبت داده می شود .
  • افزایش خطر اختلالات متابولیک. داشتن اضافه وزن با یک بیماری التهابی مانند آرتریت باعث افزایش توسعه دیابت نوع 2 ، فشار خون بالا ، کلسترول بالا ، و بیماری های قلبی می شود.  .
  • التهاب در سایر نواحی بدن شما. اگر آرتریت فرد به یک بیماری خودایمنی مانند RA نسبت داده شود، التهاب می تواند گسترش یابد و پوست، چشم ها، رگ های خونی و ریه های شما را تحت تاثیر قرار دهد .
  • خطر سقوط به گفته بنیاد آرتریت ، افراد مبتلا به OA بیشتر احتمال دارد که زمین خوردن و شکستگی های احتمالی را تجربه کنند. این در درجه اول ناشی از ضعف عضلانی مرتبط است، اما سرگیجه ناشی از داروهای مسکن نیز می تواند منجر به زمین خوردن شود.
  • کاهش توانایی کار. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) تخمین می زند که حدود60 درصدافراد مبتلا به آرتریت در سن مشغول به کار هستند. آرتروز ممکن است بر توانایی فرد برای انجام مشاغل و حتی کارهای روزمره تاثیر گذار باشد.   
  • اثرات بر سلامت روان. آرتریت ممکن است خطر اضطراب و افسردگی را به دلیل درد مداوم ، التهاب و انزوای اجتماعی افزایش دهد.


کلمات کلیدی : آرتریت. آرتروز . درمان آرتروز. علائم آرتریت.

نسخه چاپی

نظر خود را ثبت کنید

حامیان مجله