پسندیدم : ۹

يکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰ ۲۱:۲۶

علل گرفتگی عضلانی




گرفتگی عضلانی  می تواند بعد از فعالیت بدنی، مصرف بیش از حد کافئین،  کمبود برخی مواد مغذی،کمبود مصرف سیگار و واکنش های جانبی داروها، از جمله کورتیکواستروئیدها و قرص های استروژن،  باعث اسپاسم عضلات شود. دیستروفی عضلانی و بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک ( ALS) نیز می توانند از علل مهم این اختلال باشند. تشخیص علت آن شامل آزمایش خون برای ارزیابی سطح الکترولیت و عملکرد تیروئید،MRI ، سی تی اسکن و الکترومیوگرافی می باشد. این بیماری اصولا به درمان نیازی ندارد و بنابر تشخیص پزشک،  ممکن است داروهایی مثل کورتون یا شل کننده های عضلانی تجویز شود. پیشگیری از گرفتگی عضلات شامل رژیم صحیح غذایی، میوه ها و سبزیجات تازه، غلات، خواب کافی، کاهش استرس و ترک سیگار می باشد.

گرفتگی عضلات

عضلات از فیبرهایی تشکیل شده است که اعصاب محیطی ، آنها را کنترل می کنند. تحریک یا آسیب به عصب،  ممکن است باعث گرفتگی فیبرهای عضلانی شود.

علل گرفتگی عضلات

شرایط مختلفی وجود دارد که می تواند باعث گرفتگی عضلات شود. انقباض جزئی عضلات معمولاً در نتیجه دلایل کمتر جدی و مرتبط با سبک زندگی ایجاد می شود. با این حال، گرفتگی شدید عضلانی اغلب نتیجه یک بیماری جدی است.

از علل متداول گرفتگی عضله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • گرفتگی می تواند بعد از فعالیت بدنی اتفاق بیفتد زیرا اسید لاکتیک در عضلات مورد استفاده در هنگام ورزش جمع می شود. بیشتر اوقات روی بازوها، پاها و کمر تأثیر می گذارد.
  • مصرف بیش از حد کافئین و سایر محرک ها می تواند عضلات هر قسمت از بدن را دچار لرزش کند.
  • کمبود برخی مواد مغذی می تواند باعث اسپاسم عضلات، به ویژه در پلک ها، ساق پاها و دست ها شود. انواع متداول کمبودهای تغذیه ای شامل کمبود ویتامین D، ویتامین و کلسیم است .
  • کمبود آب بدن می تواند باعث اسپاسم عضلات به خصوص در عضلات بزرگتر بدن شود که شامل پاها، بازوها و تنه است.
  • نیکوتین موجود در سیگار و سایر محصولات تنباکو می تواند باعث گرفتگی عضلات، به ویژه در پاها شود.
  • هنگام تحریک پلک یا سطح چشم، اسپاسم عضلات می تواند در پلک یا اطراف چشم ایجاد شود.
  • واکنش های جانبی به برخی از داروها، از جمله کورتیکواستروئیدها و قرص های استروژن، می تواند باعث اسپاسم عضلات شود. انقباض ممکن است روی دست ها، بازوها یا پاها تأثیر بگذارد.

علل جدی تر

در حالی که بیشتر اسپاسم های عضلانی در نتیجه شرایط جزئی است، برخی از اسپاسم های عضلانی می توانند به دلایل جدی تری ایجاد شوند که اغلب مربوط به مشکلات سیستم عصبی، شامل مغز و نخاع است.

برخی از موارد نادر و در عین حال جدی که می توانند باعث ایجاد کشیدگی عضلانی شوند عبارتند از:

  • دیستروفی عضلانی، گروهی از بیماری های ارثی است که به مرور زمان باعث ضعف عضلانی می شوند
  • بیماری لوگریگ که به نام اسکلروز جانبی آمیوتروفیک ( ALS) نیز شناخته می شود، وضعیتی است که باعث مرگ سلول های عصبی می شود.
  • آتروفی عضلانی نخاع، به سلول های عصبی حرکتی در نخاع آسیب می رساند و بر کنترل حرکت عضلات تأثیر می گذارد. این بیماری می تواند باعث فاسیکولیشن زبان شود، لازم به ذکر است که به انقباضات کوچک عضلات فاسیکولاسیون گفته می شود.
  • سندرم آیزاک بر روی اعصاب تحریک کننده فیبرهای عضلانی تأثیر می گذارد و در نتیجه ضعف عضلات ایجاد می شود. اسپاسم اغلب در عضلات بازو و پا اتفاق می افتد.

تشخیص علت گرفتگی عضلات

در حین ملاقات، پزشک از در مورد خصوصیات گرفتگی عضله سوال می کند تا علت اصلی را تعیین کند:

  • در چه زمانی عضلات شروع به جمع شدن می کنند
  • محلی که انقباضات رخ می دهد
  • هر چند وقت یکبار انقباضات رخ می دهد
  • چه مدت طول می کشد
  • چه علائم همراه دیگری وجود دارد

در صورت مشکوک شدن به انقباض عضله به دلیل یک بیماری زمینه ای، پزشک احتمالاً آزمایش های تشخیصی دیگری را درخواست می کند که شامل:

  • آزمایش خون برای ارزیابی سطح الکترولیت و عملکرد تیروئید
  • اسکن MRI
  • سی تی اسکن
  • الکترومیوگرافی برای ارزیابی سلامت ماهیچه ها و سلول های عصبی کنترل کننده آنها

درمان گرفتگی عضلات

اسپاسم در طی چند روز بدون درمان فروکش می کند، با این حال، اگر یک بیماری جدی باعث گرفتگی عضلات شود، ممکن است نیاز به درمان باشد. بنابر تشخیص، پزشک ممکن است داروهای خاصی را برای تسکین علائم  کند.  کند. این داروها شامل موارد زیر است:

  • کورتیکواستروئیدها مانند بتامتازون و پردنیزولون
  • شل کننده های عضلانی، مانند کاریزوپرودول و سیکلوبنزاپرین

پیشگیری

گرفتگی عضله همیشه قابل پیشگیری نیست. با این حال، مواردی وجود دارد که می توان برای کاهش خطر کشیدگی عضلات انجام شود:

  1. رژیم متعادل داشته باشید، رژیمی شامل:
  • میوه ها و سبزیجات تازه
  • غلات سبوس دار، که کربوهیدرات لازم برای تأمین انرژی برای فراهم می کند.
  • مقدار متوسطی پروتئین
  1. بیمار خواب کافی داشته باشد

بیشتر افراد برای حفظ سلامتی هر شب به شش تا هشت ساعت خواب نیاز دارند. خواب به بدن کمک می کند تا بدن ترمیم یابد و به اعصاب و عضلات زمان استراحت می دهد.

  1. کاهش استرس

حداقل سه بار در هفته ورزش کردن و صحبت با یک پزشک نیز می تواند مفید باشد.

  1. کاهش مصرف کافئین
  2. ترک سیگار
  3. داروها را عوض کنید

داروهای محرک مانند آمفتامین می توانند باعث گرفتگی عضلات شوند.

بالای فرم

اسپاسم نیمه صورت چیست؟

اسپاسم های نیمه صورت زمانی اتفاق می افتد که عضلات فقط یک طرف صورت بطور ناگهانی تکان بخورند. این نوع اسپاسم ها در اثر آسیب یا تحریک عصب صورت ایجاد می شوند که به عنوان عصب جمجمه هفتم نیز شناخته می شود. اسپاسم صورت زمانی اتفاق می افتد که عضلات به دلیل این تحریک عصبی به طور غیر ارادی منقبض شوند. اسپاسم های نیمه صورت ممکن است در خانم ها یا آقایان اتفاق بیفتند، اما بیشتر در خانم های بالای 40 سال دیده می شوند.  این عارضه  بیشتر در سمت چپ صورت اتفاق می افتد.

علائم اسپاسم نیمه صورت (Hemi facial) چیست؟

اولین علامت اسپاسم نیمه صورت، لرزش غیر ارادی فقط در یک طرف صورت است. ( شکل 

 

شکل....: همی فاشال اسپات عضلانی غالباً در پلک به صورت کشش خفیف شروع می شود که ممکن است خیلی مختل کننده نباشند و  به عنوان بلفارواسپاسم شناخته می شوند.  ( شکل .....) این علایم ممکن است به دنبال اضطراب یا خستگی بارزتر   گذشت زمان، ممکن است انقباض در مناطقی از صورت که از قبل روی آن تأثیر می گذارد، بیشتر دیده شود و ممکن است به سایر قسمت های همان طرف صورت و بدن گسترش یابد، از جمله :ابرو، ونه،اطراف لب،چانه، ،فک

  • فوقانی گردن

 

شکل....: بلفارواسپاسم

چه عواملی باعث اسپاسم نیمه صورت می شود؟

اگر پزشک نتواند علت دقیق اسپاسم های نیمه صورت را دریابد. این به عنوان اسپاسم ایدیوپاتیک شناخته می شود. اسپاسم های نیمه صورت اغلب در اثر تحریک یا آسیب به عصب صورت ایجاد می شود که معمولاً ناشی از فشار رگ خونی بر روی عصب صورت در نزدیکی محل اتصال عصب به ساقه مغز ایجاد می شوند. وقتی این اتفاق می افتد، ممکن است عصب صورت به خودی خود عمل کرده و سیگنال های عصبی فرستاده و باعث لرزش عضلات شود. آسیب به سر یا صورت به دلیل آسیب دیدگی یا فشرده سازی عصب صورت می تواند باعث اسپاسم های نیمه صورت شود. دلایل غیرمعمول اسپاسم نیمه صورت می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • یک یا چند تومور که به عصب صورت شما فشار می آورند
  • عوارض جانبی ناشی از یک قسمت ازفلج بل، شرایطی که می تواند باعث فلج موقت بخشی از صورت شود.

چگونه می توانم اسپاسم های نیمه صورت را درمان کرد؟

با استراحت کافی و محدود کردن میزان کافئین که می تواند استرس را کم کرده و علائم را کاهش دهد. داشتن برخی از مواد مغذی نیز می تواند به کاهش اسپاسم کمک کند، از جمله:

  • ویتامین D ، که از تخم مرغ، شیر و نور خورشید تامین می شود
  • منیزیم، که می توانید از بادام و موز تامین می شود
  • بابونه، که به صورت چای یا قرص در دسترس است
  • زغال اخته، که حاوی آنتی اکسیدان های شل کننده عضلات می باشد

متداول ترین روش درمانی برای این اسپاسم ها شل کننده عضلات دهان است که یک یا چند داروی زیر را برای شل کردن عضلات صورت توصیه می شود:

  • باکلوفن (Lioresal)
  • کلونازپام (کلونوپین)
  • کاربامازپین (تگرتول)

از تزریق سم بوتولینوم نوعA (بوتاکس) نیز معمولاً برای درمان اسپاسم های نیمه صورت استفاده می شود. در این روش درمانی، پزشک از سوزن برای تزریق مقادیر کمی از مواد شیمیایی بوتاکس در نزدیکی عضلات لرزاننده استفاده می کند. بوتاکس باعث ضعف عضلات شده و می تواند اسپاسم را برای سه تا شش ماه کاهش دهد. ( شکل .....)

شکل ....: تزریق بوتاکس در درمان بلفارواسپاسم و همی فاشیال اسپاسم۰

اسپاسم صورت می تواند ناشی از بیماری نورالژی سه قلو باشد. این وضعیت به دلیل آسیب یا تحریک عصب جمجمه پنجم به جای هفتم ایجاد می شود. همچنین نورآلرژی تریژمینال با بسیاری از داروها و روش های مشابه قابل درمان است.

  •  

 


کلمات کلیدی : گرفتگی عضلات، فاسیکولاسیون، اسپاسم، دکتر سعید مرادیان

نسخه چاپی

نظر خود را ثبت کنید

حامیان مجله