پسندیدم : ۳

چهارشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۰ ۱۲:۲۳

بارداری در ام اس




خلاصه

بارداری باعث تسکین موقت علائم ام اس شده و نتایج طولانی مدت ام اس را بهبود می بخشد. با این حال، شرایط در هر بیمارمتفاوت بوده، بنابراین هیچ تضمینی برای نتیجه خاصی وجود ندارد.

برای اکثربیماران مبتلا به ام اس، این بیماری مانع بارداری و سختی در آن نشده و نوزادان سالمی را به دنیا می آورند.

برای افزایش شانس یک نتیجه خوب، قبل از اقدام به بارداری، با یک متخصص ام اس و هم با ماما یا متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. تغییر به یک برنامه درمانی ایمن قبل از بارداری، خطر عوارض را کاهش داده، اگرچه مصرف داروهای DMT لزوماً به معنای ناسالم بودن نوزاد نمی باشد

برای تعیین خطرات و مزایای همه گزینه های درمانی ام اس، قبل در حین و بعد از بارداری، با پزشک مشورت کنید.

 

مولتیپل اسکلروزیس و بارداری

بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS ) هم می توان مانند افراد بدون این عارضه، باردار شده و حاملگی همراه با زایمان طبیعی و نوزادان سالم را داشته باشند.

بارداری، نحوه رفتار سیستم ایمنی را تغییر داده، تا بدن به عنوان یک مزاحم به کودک در حال رشد حمله نکرده، که این تغییرات علائم ام اس را تغییر می دهد.

بسیاری از زنان باردار مبتلا به ام اس، کاهش علائم در دوران بارداری و عود در دوره پس از زایمان را تجربه می کنند. با این حال، این شرایط در هر بیمار متفاوت بوده و هیچ راهی برای پیش بینی چگونگی تغییر وضعیت یک بیمار در دوره بارداری و بعد از آن  وجود ندارد.

بسیاری از داروهای ام اس در دوران بارداری خطرناک بوده و قطع این داروها قبل از بارداری تجویز می شود. سازمان غذا و دارو، هیچ گونه از درمان های اصلاح کننده بیماریDMTs) ) را برای زنان باردار تایید نکرده، اما در شرایطی بعضی از این داروها بی خطر بوده، که بیمار توجه به تجویز پزشک، از میزان خطرهر دارو اطلاعات کامل را دریافت خواهد کرد.

چگونه  ابتلا به ام اس بر بارداری تاثیر می گذارد ؟ 
غالبا ام اس تاثیر قابل توجهی بر روی اکثر پیامدهای بارداری ندارد. به طور کلی بارداری با ام اس بی خطر و بیماران مبتلا به ام اس معمولاً نوزادان سالمی را متولد کرده و شیردهی با ام اس کاملا بی خطر می باشد.

علائم خاص ام اس، در مواقعی بر بارداری تاثیر می گذارد. به عنوان مثال، آسیب ناشی از ام اس به عضلات و اعصاب لگن، باعث سختی در زایمان طبیعی شده که در موارد شدید تر، زایمان از طریق سزارین انجام می شود.

در مواقعی ام اس، بر توانایی بیمار برای باردار شدن تأثیر می گذارد.برای مثال زمانی که این بیماری باعث سختی و اختلال در رابطه جنسی می شود.از این رو میزان و نرخ لقاح مصنوعی در میان بیماران مبتلا به ام اس، نسبت به جمعیت عمومی بیشتر می باشد.

علاوه بر این، برخی از داروهای ام اس، مشکلاتی را در بارداری ایجاد کرده، اگرچه مطالعات بیشتری برای تایید این موضوع مورد نیاز می باشد.FDA اکثر داروهای DMT رابه عنوان داروهای کلاس C طبقه بندی کرده  که نشان داده، مطالعات حیوانی خطری را برای جنین در حال رشد بوجود می آورد. این موضوع مسائل اخلاقی جدی مرتبط با مطالعه این داروها را در انسان نشان داده، بنابراین اکثر پزشکان آنها را توصیه می کنند.

با این حال، مزایای این داروها در مواردی که علاِئم بیمار شدید بوده، بیشتر از خطر آنها می باشد. علاوه بر این، اثراتی که این داروها بر حیوانات گذاشته ، بر انسان نگذاشته است.


یک مطالعه در سال 2019 روی 142 بارداری نشان داده که حاملگی‌هایی که درسه ماهه اول، در معرض چندین DMT قرار گرفته، نتایج مشابهی با حاملگی‌هایی بوده، که در معرض آن قرار نداشتند.

بارداری چگونه بر ام اس تاثیر می گذارد؟ 

تغییرات هورمون های جنسی مانند پروژسترون و استروژن در دوران بارداری، در مواقعی بر علائم ام اس تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان داده که علائم ام اس، به طور کلی در طول بارداری، مخصوصا در (سه ماهه سوم) بهبود یافته و تعداد شعله ور شدن آن کاهش می یابد.

تغییرات در سیستم ایمنی بدن در دوران بارداری باعث کاهش سطوح مختلف مواد شیمیایی التهابی می شود. در عین حال، این تغییرات، سطوح بالاتری از مواد شیمیایی ضد التهابی خاص را افزایش داده، که به کاهش علائم ام اس کمک می کند.

یک مطالعه نشان داده، که گنادوتروپین جفتی انسانی، یک هورمون بارداری، در مواقعی رفتار گلبول های سفید خاص را به گونه ای تغییر داده  که فعال شدن سیستم ایمنی را کاهش داده که باعث کاهش التهاب و به طور بالقوه علائم ام اس را کاهش می دهد.

در حالی که بارداری، فعال شدن بیش از حد سیستم ایمنی را در اکثر افراد کاهش داده، همه بیماران مبتلا به ام اس کاهش علائم را در دوران بارداری تجربه نمی کنند. قطع برخی از داروهای ام اس، به ویژه DMT ها، در دوران بارداری، علائم را بدتر و خطر عود شدید را افزایش می دهد.

عوارض بالقوه 

ام اس خطر آسیب های جدی به جنین مانند سقط جنین، مرده زایی یا ناتوانی های مادرزادی شدید را افزایش نمی دهد.

اطلاعات در مورد خطر ابتلا به ام اس برای والدینی که متولد می شوند متناقض است. تحقیقات نشان داده که میزان سزارین، زایمان متوقف شده یا زایمان کمکی،  در میان بیماران مبتلا به ام اس بیشتر بوده، گرچه برای تایید این ادعا، به تحقیقات بیشتری نیاز می باشد.


زندگی با ام اس در دوران بارداری

افراد مبتلا به ام اس معمولاً در دوران بارداری نیاز به مراقبت های ویژه مامایی ندارند. بیماران تا زمانی که عوارض دیگری نداشته، کاندیدای زایمان طبیعی می باشند.

با این حال، فرد مبتلا به ام اس باید قبل از باردار شدن با متخصص ام اس، مشورت کرده تا بهترین گزینه های درمانی را انتخاب نمایند. مدیریت این عارضه قبل از باردار شدن، راهی موثر برای افزایش شانس بیمار برای بارداری بدون عارضه می باشد. مشاوره مداوم با یک متخصص، به مدیریت علائم و تصمیم گیری دارویی کمک کند. DMT ها تنها گزینه درمانی برای ام اس نیستند.

بیهوشی، از جمله بیهوشی اپیدورال، برای بیماران باردار مبتلا به ام اس بی خطر بوده، مگر اینکه آنها عارضه دیگری داشته که بیهوشی را ناایمن می کند.

افراد مبتلا به ام اس باید یک متخصص زنان و زایمان که تجربه ام اس را داشته و  از خواسته های بیمار باردار برای زایمان حمایت کرده، را انتخاب کنند. ام اس به تنهایی نشانه ای برای زایمان با جراحی ( سزارین) نبوده، بنابراین  در صورت اجتناب از این طریق زایمان، باید در اوایل بارداری با یک متخصص مشورت کنند.


ام اس و پس از زایمان 

دوره پس از زایمان ، برای بیماران مبتلا به ام اس که با خطر بالاتر علائم ام اس روبرو بوده، دشوارترمی باشد.

تغییر ناگهانی در هورمون ها و بسیاری از عوامل دیگر، علائم ام اس را پس از زایمان افزایش داده و مواد شیمیایی مرتبط با شیردهی، در مواقعی علائم ام اس را افزایش می دهد.

برخی از تحقیقات نشان داده که باردار شدن در مواردی، پیشرفت ام اس را نیز کند و منجر به کاهش  ناتوانی طولانی مدت می شود.محققان دلیل اصلی آن را ندانسته، اما یک مطالعه در سال 2018، نشان داده  که بارداری  باعث تغییرات اپی ژنتیکی شده، که روند ام اس را تغییر می‌دهد. تغییرات اپی ژنتیک نحوه بیان و تاثیر ژن های مختلف را تغییر می دهد.

در حالی که ام اس یک عامل خطر برای افسردگی بوده ، در مواردی، خطر افسردگی پس از زایمان افزایش نمی یابد. یک مطالعه در سال 2021 نشان داده که میزان افسردگی در بیماران مبتلا پس از زایمان، در مقایسه با افراد بدون ام اس، مشابه می باشد. این مطالعه ارتباطی بین شدت یا علائم ام اس و ابتلا به افسردگی ندارد.




کلمات کلیدی : بارداری، ام اس، DMT،گنادوتروپین

نسخه چاپی

نظر خود را ثبت کنید

حامیان مجله